خ ط فkh-ṭ-f
(س) خَطِفَ يَخْطَفُ خَطْفًاkhaṭifa yakhṭafu khaṭfan: to snatch away. ﴿يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ﴾ (Al-Baqarah 2:20); ﴿اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ﴾ (Aṣ-Ṣāffāt 37:10)
Form V (tafaʿʿul) تَخَطَّفَ يَتَخَطَّفُ تَخَطُّفًاtakhaṭṭafa yatakhaṭṭafu takhaṭṭufan: to carry off by pulling or dragging, to snatch away. ﴿وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ﴾ (Al-ʿAnkabūt 29:67)