ش ر طsh-r-ṭ
(ن) شَرَطَ يَشْرُطُ شَرْطًا: نشان لگانا، شرط ٹھہرانا (اردو میں «شرط، شرائط» اسی معنی میں)۔
شَرَطٌ ج اَشْرَاطٌ: علامت، نشانی؛ «اَشْرَاطُ السَّاعَةِ» یعنی قیامت کی نشانیاں۔ قرآن میں صرف ایک بار: ﴿فَقَدْ جَآءَ اَشْرَاطُهَا﴾ (محمد ۴۷:۱۸)
شَرِيْطَةٌ: شرط۔
اردو میں اس مادے سے: مشروط۔