ک ن زk-n-z
(ض) كَنَزَ يَكْنِزُ كَنْزًاkanaza yaknizu kanzan: to gather something and store it away, to hoard, to bury. ﴿وَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ﴾ (At-Tawbah 9:34); ﴿هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ﴾ (At-Tawbah 9:35)
كَنْزٌkanz pl. كُنُوْزٌkunūz (verbal noun, maṣdar; also a noun, ism dhāt): a hoard, a treasure. ﴿وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنْزٌ لَّهُمَا﴾ (Al-Kahf 18:82)