ا ذ یʾ-dh-y
(س) اَذِيَ يَاْذٰى اَذًيadhiya yādhā adhany: to suffer harm.
اَذًيadhany (noun, ism dhāt): harm, hurt. ﴿قُلْ هُوَ اَذًي﴾ (Al-Baqarah 2:222)
Form IV (ifʿāl) اٰذٰى يُؤْذِيْ اِيْذَاءًadhā yuʾdhī īdhāʾan: to harm, to hurt. ﴿اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهُۥ﴾ (Al-Aḥzāb 33:57)
اٰذِadhi (imperative (amr)): harm, hurt. ﴿فَاٰذُوْهُمَا﴾ (An-Nisāʾ 4:16)