س ق فs-q-f
(ف، ن) سَقَفَ يَسْقَفُsaqafa yasqafu / يَسْقُفُ سَقْفًاyasqufu saqfan: to roof a house.
سَقْفٌsaqf pl. سُقُفٌsuquf (noun, ism dhāt): roof, ceiling. ﴿وَجَعَلْنَا السَّمَآءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًا﴾ (Al-Anbiyāʾ 21:32); ﴿لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ﴾ (Az-Zukhruf 43:33)