ن م لn-m-l
(ن) نَمَلَ يَنْمُلُ نَمْلًاnamala yanmulu namlan: to carry tales. (This verb is not used in the Quran.)
نَمْلٌnaml (generic noun, ism jins, singular نَمْلَةٌnamlah pl. نِمَالٌnimāl): ant; the name of Sūrat al-Naml comes from it. ﴿حَتّٰٓى اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ﴾ (An-Naml 27:18)
اَنْمُلَةٌanmulah pl. اَنَامِلُanāmilu (noun, ism dhāt): fingertip. Only once in the Quran: ﴿وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ﴾ (Āl ʿImrān 3:119)