خ ز یkh-z-y
(س) خَزِيَ يَخْزٰى خِزْيًاkhaziya yakhzā khizyan: to be disgraced.
خِزْيٌkhizy (noun, ism dhāt): disgrace. ﴿لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ﴾ (Al-Baqarah 2:114)
Form IV (ifʿāl) اَخْزٰى يُخْزِيْ اِخْزَاءًakhzā yukhzī ikhzāʾan: to disgrace. ﴿رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهُۥ﴾ (Āl ʿImrān 3:192); ﴿وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَ﴾ (Ash-Shuʿarāʾ 26:87)