خ ر قkh-r-q
(ض) خَرَقَ يَخْرِقُ خَرْقًاkharaqa yakhriqu kharqan: (1) to tear, to rend something. ﴿اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَا﴾ (Al-Kahf 18:71); ﴿اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ﴾ (Al-Isrāʾ 17:37)(2) to fabricate a lie. ﴿وَخَرَقُوْا لَهُۥ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ﴾ (Al-Anʿām 6:100)