خ ر بkh-r-b
(س) خَرِبَ يَخْرَبُ خَرَابًاkhariba yakhrabu kharāban: (of a place) to become desolate.
خَرَابٌkharāb (noun, ism dhāt): ruin, desolation. ﴿وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَا﴾ (Al-Baqarah 2:114)
Form II (tafʿīl) خَرَّبَ يُخَرِّبُ تَخْرِيْبًاkharraba yukharribu takhrīban: to lay waste; to ruin by wrecking (this verb is not used in the Quran).
Form IV (ifʿāl) اَخْرَبَ يُخْرِبُ اِخْرَابًاakhraba yukhribu ikhrāban: to lay waste, to ruin. ﴿يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ﴾ (Al-Ḥashr 59:2)