ک و ک بk-w-k-b
(quadriliteral, rubāʿī) كَوْكَبَ يُكَوْكِبُ كَوْكَبَةًkawkaba yukawkibu kawkabatan: (of iron etc.) to shine, to glitter (this verb is not used in the Quran).
كَوْكَبٌkawkab pl. كَوَاكِبُkawākibu (noun, ism dhāt): a star, a shining star. ﴿اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا﴾ (Yūsuf 12:4); ﴿كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ﴾ (An-Nūr 24:35); ﴿وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ﴾ (Al-Infiṭār 82:2)