ح ص دḥ-ṣ-d
(ن، ض) حَصَدَ يَحْصُدُḥaṣada yaḥṣudu / يَحْصِدُ حَصْدًا وَحَصَادًاyaḥṣidu ḥaṣdan wa-ḥaṣādan: (1) to reap a crop. (2) to lay something waste. ﴿فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهِۦٓ﴾ (Yūsuf 12:47)
حَصَادٌḥaṣād: harvest, reaping. ﴿وَاٰتُوْا حَقَّهُۥ يَوْمَ حَصَادِهِۦ﴾ (Al-Anʿām 6:141)
حَصِيْدٌḥaṣīd (adjective on the pattern of faʿīl, in the sense of the passive participle, ism mafʿūl): (1) reaped. (2) laid waste. ﴿حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ﴾ (Al-Anbiyāʾ 21:15)