ح ب طḥ-b-ṭ
(س) حَبِطَ يَحْبَطُ حَبْطًاḥabiṭa yaḥbaṭu ḥabṭan: for something to become void, to come to nothing. ﴿وَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ﴾ (Al-Anʿām 6:88)
Form IV (ifʿāl) اَحْبَطَ يُحْبِطُ اِحْبَاطًاaḥbaṭa yuḥbiṭu iḥbāṭan: to render something void. ﴿فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ﴾ (Muḥammad 47:9)