ب ک مb-k-m
(س) بَكِمَ يَبْكَمُ بَكَمًاbakima yabkamu bakaman: to be dumb.
اَبْكَمُabkamu pl. بُكْمٌbukm (afʿal pattern of colours and defects): dumb, mute. ﴿صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ﴾ (Al-Baqarah 2:18); ﴿اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ﴾ (An-Naḥl 16:76)