ا م رʾ-m-r
(ن) اَمَرَ يَاْمُرُ اَمْرًاamara yāmuru amran: to command. ﴿اِنَّ اللّٰهَ يَاْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ﴾ (An-Naḥl 16:90)
(ک) اَمُرَ يَاْمُرُ اِمَارَةًamura yāmuru imāratan: to be a ruler.
اَمْرٌamr: command, important matter, duty. ﴿اَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُ﴾ (Al-Aʿrāf 7:54)
اِمْرٌimr: a grave thing (in a negative sense), a strange and odious deed. ﴿لَقَدْ جِئْتَ شَيْئًا اِمْرًا﴾ (Al-Kahf 18:71)