س ن ب لs-n-b-l
(quadriliteral, rubāʿī) سَنْبَلَ يُسَنْبِلُ سَنْبَلَةًsanbala yusanbilu sanbalatan: (of a crop) to put forth ears.
سُنْبُلَةٌsunbulah pl. سَنَابِلُsanābilu (noun, ism dhāt): ear of grain, spike. ﴿كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ﴾ (Al-Baqarah 2:261)