ن ء یn-ʾ-y
(ف) نَاٰى يَنْاٰى نَاْيًاnā yanā nāyan (original form: نَاَيَ يَنْاَيُnaʾaya yanʾayu): (1) to be far from someone, to keep away (2) to turn aside, to turn one's face away. ﴿وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَي الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهِۦ﴾ (Al-Isrāʾ 17:83); ﴿وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ﴾ (Al-Anʿām 6:26)